Speakerheadz™

CD Review: At No Bikini Beach – The New Bikini

Het Nederlandse clubcircuitkent veel muzikanten. En het mooie is dat deze muziekanten elkaar ook weer kennen. Dat levert soms verrassende projecten op. Want hoe leuk is het wel niet om je eigen bandje gewoon eens in de koelkast te zetten om vervolgens eens wat anders te doen? Dat hebben de leden van At No Bikini Beach waarschijnlijk ook gedacht! Het project bestaat uit (ex)leden van Feverdream, Jimmy Barock, Elle Bandita, Sir Ian en the New Earth Group. Het leuke hieraan is dat zij voor dit project allen een instrument hebben gekozen die zij normaal niet bespelen. Spannend!

Misschien niet geheel onnodig om mee te beginnen is dat de band zich alleen richt op instrumentale muziek. We schuiven het schijfje in de speler en al snel ontdekken wij dat de band inderdaad gewoon lekker doet waar zij zin in hebben. Niet alleen spelen zij allemaal een instrument die zij minder vaardig zijn, ook lijkt The New Bikini zich niet vast te klampen aan een vaste stijl. Hebben we het al over de titels van de tracks gehad? Namen als Roll To The Beach en Golden Girls worden afgewisseld met Nederlandse titels als Ijsmuggen, Onnodige hit en Luchtweerwolf Alarm.

Opener Roll To The Beach lijkt een beetje simpel te beginnen, maar als het nummer rustig voortkabbelt en de synths zich bij de muziek voegen krijgt de muziek meer lagen en diepgang. Deze diepgang weet de band vooral door te zetten in een track als Arnold vs. Marokko, die tjokvol zit met Arabische invloeden, of Kevin Spacey die doet wat de naam ons doet vermoeden; meenemen op een 6 minuten lange trip. Het album richt zich niet zozeer op een vaste stijl, maar de bandleden lijken wel allemaal de zomer in de bol te hebben gehad bij het schrijven van de plaat.

Als ik heel eerlijk ben, moet ik zeggen dat ik nooit echt een voorstander van instrumentale pop/rock muziek ben geweest. Of je moet de tracks zo opbouwen dat de zang niet een ontbrekende factor wordt. Toch weet At No Bikini Beach de nummers leuk te brengen. Juist de variatie in stijlen zorgt er voor dat de muziek boeiend blijft. Helaas zijn een aantal tracks wel zo opgebouwd dat het lijkt alsof de background band vergeten is de zang op te nemen, maar dat kan natuurlijk ook aan het vaste popstramien liggen die sinds The Beatles in ons hoofd gepropt wordt. En hee, wat houdt je tegen om lekker je eigen verzonnen teksten erop mee te zingen?

Het album zal geen Grammy opleveren (sorry jongens), maar leuk dat we weer eens wat anders voorgeschoteld krijgen!

Beoordeling: 7/10

Related posts:

1. The Beach Boys komen met Smile