CD Review: Brandon Flowers – Flamingo
september 7th, 2010 | by Jelger |
Ben je lekker nieuwe nummers aan het schrijven voor het vierde album van je band, besluit diezelfde band opeens een jaartje er tussenuit te gaan. Wat nu? ‘Gewoon die nummers zelf uitbrengen,’ heeft Brandon Flowers gedacht. En dus klinkt zijn solodebuut Flamingo zoals een album van The Killers had kunnen klinken. Het zal de fans even zoet houden totdat The Killers het weer gaan proberen.
Maar op deze manier schiet een solocarrière het doel wel een beetje voorbij. De meeste bandleden die solo gaan willen hun eigen ding doen, een andere creatieve route zoeken, met een groot orkest muziek maken in plaats van weer rock, bijvoorbeeld. Zo niet Brandon Flowers. Hij wou gewoon de nummers die hij had geschreven voor The Killers zo snel mogelijk op de markt brengen. Zijn goed recht, wel een beetje een gemiste kans. Het maakt het album namelijk niet bepaald spannend of verrassend.
Het album is echter wel persoonlijker dan een album van The Killers had kunnen zijn. Het is Flowers’ beeld van Las Vegas, een ode aan zijn stad. Dat rechtvaardigt het solo-album enigszins. Opener ‘Welcome to Fabulous Las Vegas’ is daar het meest klare voorbeeld van, waarin alles waar Las Vegas bekend om staat beschreven wordt in een bombastisch nummer. Maar ook in andere nummers zijn talloze verwijzingen naar de (Golden) Nugget, de casino’s en de trouwkapelletjes. Tot vermoeienis toe overigens.
Muzikaal gezien bied het album weinig verrassends of spannends, maar het weet bij vlagen wel te vermaken. ‘Jilted Lovers and Broken Hearts’ bijvoorbeeld opent met een waterig gitaarintro, maar loopt uiteindelijk uit een catchy en uptempo indie nummer. Single ‘Crossfire’ behoort ook tot een van de sterkere momenten, al lijdt die, net als een groot deel van het album, aan erg gladde en verschrikkelijk Amerikaanse productie.
Ondanks die meer vermakelijke momenten ontstijgt het album als geheel niet de middelmaat. Brandon Flowers slaat soms wat door met zijn melodramatische, grootse refreinen en het album ontbreekt een echte knaller. En zonder de input van de andere bandleden gaat het ook wel eens mis, zoals bij ‘Playing With Fire’ waar het eerste refrein niet bepaald binnen het nummer past, hoewel dit in de tweede helft van het nummer enigszins wordt verbeterd. Niet spannend, niet consistent, maar hier en daar zeker vermakelijk. Goed genoeg om voor fans het gat tot het nieuwe The Killers album te overbruggen.
Beoordeling: 6,5/10
Related posts:
[CD Review] Incubus – If Not Now, When?
[CD Review] Limp Bizkit – Gold Cobra
[CD Review] City and Colour – Little Hell
[CD Review] Frank Turner – England Keep My Bones
[Luister] Red Hot Chili Peppers – The Adventures of Rain Dance Maggie
[must hear] Benjamin Francis Leftwich – Last Smoke Before the Snowstorm
[Nieuwe Video] Limp Bizkit – Gold Cobra (single)