Speakerheadz™

CD review: Hello=Fire – Hello=Fire

Het leuke aan Queens of the Stone Age is dat de bandleden niet aan de band vast zitten. Zo hadden we het deze week nog over Troy van Leeuwen, die met zijn Sweethead naar Nederland komt en zagen wij Dean Fertita met The Dead Weather spelen. Diezelfde Dean Fertita brengt nu zijn ’solo’ plaat uit. Onder de naam Hello=Fire heeft Fertita 12 tracks, die hij zelf geschreven heeft, op een titelloos album uitgebracht.

Hoewel Dean Fertita een uitgebreid CV heeft, was hij tot nu toe het meest succesvol als gitarist van Queens of the Stone Age. Op dit moment is hij tevens toetsenist van de nieuwe band van Jack White, The Dead Weather. Maar laten we bij het begin beginnen. Even een korte samenvatting.

Fertita begon eind jaren negentig in de band The Waxwings. Hiermee scoorde zij een zeer bescheiden hitje Fragile Girl. Dit nummer werd later door The White Stripes gecovered. Wie White Stripes zegt heeft 50% kans om Jack White te zeggen. Wie vervolgens Jack White zegt, zegt Brendan Benson, die Fertita na het uiteenvallen van The Waxwings op tournee meenam als toetsenist. Ook nam hij Fertita mee naar een aantal optredens van zijn andere bandje The Raconteurs, waar die ene Jack White dan weer in speelt. Vandaar natuurlijk ook de stap naar The Dead Weather. Maar laat Fertita nu toevallig tijdens de tour met The Raconteurs, de geluidsman Hutch tegenkomen. En laat deze Hutch nu ook toevallig de geluidsman zijn van Queens of the Stone age, die naargeestig op zoek is naar een toetsenist. Fertita wordt ook in deze band aangenomen. Al snel speelt hij hier ook tweede gitaar.

Nu probeert Fertita het dus weer op eigen kracht met zijn eerste solo album, onder de naam Hello=Fire. Hoewel, niet helemaal alleen, want op het album krijgt hij hulp van Queens of the Stone Age bandmates Troy Van Leeuwen, Joey Castillo en Michael Shuman, en wordt hij geholpen door Brendan Benson Afghan Whigs’ Michael Horrigan.

Uiteraard is de afkomst van Dean Fertita op dit album te horen. Hello=Fire vertoont her en der overeenkomsten met Queens of the Stone Age en de bluesy sound van The Dead Weather en The Raconteurs. Toch weet Fertita Hello=Fire zeker een eigen sound mee te geven. Dit doet hij vooral door gebruik te maken van zijn kunde op de toetsen. Vooral in album opener Certain Circles bepaalt het orgel de sound van het nummer. Waar het nummer nog vrij jaren 60 aandoet, komt vervolgens in Far From It de Brendan Benson invloed naar boven. Vooral het refrein lijkt zo van een echte Raconteurs plaat afgeplukt.

Wat verder opvalt is dat er zeer veel gebruik gemaakt wordt van effectpedalen. Zowel de bas, de gitaren als de stem zijn vrijwel het hele album zwaar vervormd. De stem van Dean Fertita ligt lekker in het gehoor. Er is onder andere gebruik gemaakt van een zeer fijne delay, die het album een lekkere classic feel meegeeft. Er gebeurt zeer veel in de muziek en zodoende kan je elke luisterbeurt nieuwe dingen ontdekken. Hoewel het album voor mij naast opener Certain Circles nog geen echte uitschieters kent, is dit zeker een plaat die ik op het vertrouwde vinyl zal aanschaffen. Mijzelf kennende gaat hij bij mij dan pas echt leven. In ieder geval een lekker uptempo plaat dat niet vervelend wordt en zelfs nog bij een dinertje met je familie opgezet kan worden.

Beoordeling: 4/5

Related posts:

1. Festival Review: Hurricane Festival Dag 1: met o.a. Elbow, Portishead en Arcade Fire
2. [Album Nieuws] Queens of the Stone Age-plaat nog dit jaar uit
3. Queens of the Stone Age drie keer naar Nederland
4. Queens of the Stone Age re-release komt dan nu echt
5. CD review: Blood Red Shoes – Fire Like This