Speakerheadz™

CD review: Hole – Nobody’s Daughter

Onder het mom van beter laat dan nooit besteedt speakerheadz.com dan toch nog even aandacht aan de nieuwste plaat van Hole. Nobody’s Daughter verscheen al weer bijna een maand geleden – maar nu zou het maar zo kunnen dat je hem gemist hebt. Want om nou te zeggen dat het laatste egotripperijtje van Courtney Love ingeslagen is als een bom in muziekland, nou nee. Het was eerder het misbaksel dat iedereen al had verwacht, maar waar eigenlijk niemand op zat te wachten.

En dat is jammer, want het is nog niet zo lang geleden dat ondergetekende probeerde uit te vogelen waarom iedereen toch zo’n hekel had aan de weduwe van wijlen Kurt Cobain. Waarom dat is werd helaas niet opgehelderd, maar het moge duidelijk zijn dat ze met Nobody’s Daughter geen nieuwe vrienden zal maken. De optredens van het zwakke reunie-excuus van de legendarische band die ze in 1994 toch echt wel waren zouden Nobody’s Daughter aan de man moeten brengen, maar lijkt daar niet in te slagen. En dat heeft een beetje te maken met het feit bij het luisteren van deze cd dezelfde noemers komen bovendrijven als bij het concert onlangs in Paradiso: vaal, vlak, en saai.

Want echt rampzalig om naar te luisteren is Nobody’s Daughter nou ook weer niet. Er staan zelfs wel een paar aardige nummers op, als je van feelgood-Americana houdt tenminste. ‘Pacific Coast Highway’ doet denken aan een B-kantje uit de Celebrity Skin-tijd, evenals het trage en zelfs bijna valse ‘Letter to God’. Een vleugje van die heerlijke woede die het nagenoeg perfecte album Live Through This kenmerkte komt bij ‘Samantha’ en meer nog bij single ‘Skinny Little Bitch’ om de hoek kijken – maar ook hier wordt duidelijk wat eigenlijk al overduidelijk was: Courtney Love is niet langer de rockbitch die ze ooit was en zal dat ook nooit meer zijn, hoe hard ze daar iedereen met haar schorre stem ook van probeert te overtuigen.

Het is jammer dat ze niet gewoon de eer aan zichzelf houdt, haar eigen problemen oplost en haar memoires gaat schrijven. In plaats daarvan heeft ze ontzettend veel moeite gestoken in dit album: meerdere labels zagen er toch geen brood in, meerdere producers vonden de werkrelatie met La Love toch onhoudbaar. Het is een album dat niet meer is dan een derderangs rockplaat en niet eens in de schaduw zou mogen staan van haar eerdere werk. Dat het nu dan toch in de winkels ligt zegt meer over haar schijnbaar onvermoeibare doorzettingsvermogen en wilskracht dan haar muzikale kwaliteiten – die zijn na jaren van drugs, drank en rock ’n roll toch echt vervlogen.

Tracklist:
01. Nobody’s Daughter
02. Skinny Little Bitch
03. Honey
04. Pacific Coast Highway
05. Samantha
06. Someone Else’s Bed
07. For Once In Your Life
08. Letter to God
09. Loser Dust
10. How Dirty Girls Get Clean
11.  Never Go Hungry Again

Beoordeling: 2/10

Related posts:

1. [Mooi] Daughter – Run
2. Hole – Skinny Little Bitch
3. Concertreview: Hole in Paradiso
4. Hole – Paradiso – Amsterdam – 21/02/10
5. Nieuw album Hole komt echt!