Speakerheadz™

Show Review: Jera On Air 2010

Daar waar Paaspop aanvoelt als een compactere variant van Lowlands, zo voelt Jera On Air als de compactere variant van Groezrock. Een diverse verzameling aan punk/hardcore-bands, verdeeld over twee podia met zo her en der alternatieve entertainment. Sterker nog, drie bands die vorig jaar op de poster van Groezrock stonden, staan dit jaar op de 18de editie van het punk/hardcore-festival in IJsselstein. Het gaat hier om de bands The Flatliners, This Is a Standoff en de Utrechtse band Tenement Kids. Dit Limburgse festijn, dat net als Dauwpop ieder jaar met Hemelvaartsdag plaatsvindt, kent daarnaast ook bekendere namen als Kontrust, Destine en Band Zonder Banaan. Een divers aanbod dat de punkers van velerlei pluimage mag voorzien van een bak herrie! Hoezee!

Dat het weer tegenzit, mag de pret niet drukken. De bezoekers van Jera On Air mogen allang blij zijn dat het niet regent en zodoende hoor je ook niemand klagen. Dat het wat frisser is geeft het immers een goede reden om de twee tenten op te zoeken. Twee tenten? Ze hadden er voorheen toch maar één? Klopt, het festival is beduidend gegroeid, al zij het enkel in een tweede tent, maar toch. Deze zogenaamde Alternative Stage biedt een podium voor de minder bekende bands. Striking Justice is de band die hier het festival mag openen, maar die heb ik dan weer net gemist.

Om 14.05 uur is beurt aan Flowfabriek om de Main Stage te openen. Flowfabriek is dit jaar de winnaar van de Fight for Fame-contest. Een wedstrijd die het festival ieder jaar houdt onder lokale bands. Muzikaal gezien valt Flowfabriek een beetje buiten de boot tegenover de rest. Denk aan Kyteman, maar dan op een iets kleinere schaal en met Nederlands-talige raps. Edoch een fijne warming-up, want het heftigere is voor later bewaard.

Vervolgens is het weer de beurt aan de Alternative Stage, waar een band genaamd Star Fucking Hipsters staat. Een rauwe punkband waarbij je toch even twee keer moeten kijken om te zien wat daar op het podium staat. Is het man? Is het een vrouw? Na enig conclaaf mag het duidelijk zijn dat het een vrouw is die voor de leadvocals zorgt. Ze brult alsof ze net de baard in de keel begint te krijgen en al met al komt de band wat geforceerd over. Één à twee mensen gaan los in de pit, terwijl de rest het als makke lammeren aanschouwt.

Terwijl Tenement Kids de Main Stage bestijgen, is het echte wachten op This Is a Standoff, die om 16:10 aan de slag mogen op de Alternative Stage. Een uiterst energieke punkrockband uit Canada, die er op een goede (hemel)vaart door heen gaat. Qua tempo heeft het wat weg van Rise Against, een Blink-achtig enthousiasme, met zo nu en dan een technisch uitstapje à la Protest the Hero. Het enthousiasme straalt er ook echt vanaf. Mooi om te zien hoe een band zich gewoonweg niet te groot hoeft te voelen op zo’n klein podium.
Klein minpunt was toch wel het geluid over het algemeen op deze stage, waar de gitaren en vocals nogal snel neigde weg te vallen in de brei aan geluid. Maar deed verder niet af aan de energie van de band.

Next up is Jaya The Cat op de mainstage. De in Nederlande gevestigde band speelt een originele mix van reggae, punk rock en ska. Iets dat ook zeer zeker aanslaat bij het publiek, dat dan ook lekker meedoet. Maar waar was de o zo befaamde Jaya cocktailbar? Niet dat het muzikaal een gemis is, maar het zorgde er altijd voor dat de muziek net ietsje meer zomers was. Jaya The Cat blijft uiterst vermakelijk en biedt het voor ieder wat wils.

Ondertussen maken de mannen van No Turning Back zich klaar voor hun optreden in de Alternative Stage. Deze Brabantse hardcore-band moest het helaas zonder mij stellen, aangezien mijn honger groter was dan mijn lust voor herrie. Hetzelfde geldt voor Destine, die na deze band de Main Stage mochten bespelen. Het meest bijzondere aan deze band zijn de mensen die er speciaal voor vanuit Friesland of Groningen komen. Als je als band dat voor mekaar krijgt, dan doe je blijkbaar toch iets goed (of de betreffende poppodia in het noorden iets verkeerd).

Nadat de grootste honger weer gestild was, was het tijd voor The Flatliners op de Alternative Stage. Een groep Canadezen die hyperactieve punkrock brengen, zoals hyperactieve punkrock ook bedoeld is. De energie werkt aanstekelijk en zodoende kan men rekenen op een publiek dat lekker meedoet. Hier is verder niets op aan te merken, het geluid is er weer iets beter en de hele band wordt hierin vertegenwoordigt.

Na de ene headliner, is het wachten geblazen op de andere grote naam Kontrust. Tussendoor is er de Heerlense Hardcore-band Born From Pain, waarbij het er naar horen zeggen behoorlijk heftig aan toe ging. Ook is er Neck, die muzikaal gezien een kopie van Flogging Molly had kunnen zijn.

Om 22:00 was het dan tijd voor de Oostenrijkers van Kontrust. Eerder op de dag hadden ze ook al op Dauwpop gestaan, maar dat was niet af te lezen aan de band. De band heeft in Nederland net een kleine hit gescoord met Bomba en dat is ook waar het publiek duidelijk voor komt. Dit heeft de band maar al te goed door en zodoende kauwen ze enkele meeschreeuwers voor, waardoor ze alsnog kunnen rekenen op publiek dat er in mee gaat. Maar echt los gaan doen ze pas als de band tijdens het laatst nummer aankomt in lederhosen. Het publiek heeft allang door welk nummer nu gaat komen: Bomba. En dan ontploft de bom dus ook. Over de gehele tent gezien gaan de handen op en neer en laat iedereen ook goed van zich horen. Een sterke act die we nog vaker op festivals tegen zullen komen dit jaar.

Afsluitende acts zijn Mala Vita en Band Zonder Banaan, maar nadat bij Kontrust de koek op was, was ook voor mij de koek op. Jera On Air blijft het ideale festival voor allen die wel iets anders willen dan op Hemelvaartsdag stil staan bij de terugkeer van de Here Christus naar den hemel. Jera On Air is de zevende hemel voor allen die punkrock een warm hart toedragen!

Related posts:

1. Festivalupdate 2: Rock Werchter bevestigd nieuwe namen
2. Show Review: Band of Skulls is inconsistent
3. Review: Appelpop 2010 met Japie-O
4. Show Review: De Staat in de Oosterpoort, Groningen
5. Show Review: Triggerfinger in Vera, Groningen