Speakerheadz™

Moss blaast uit met een stille schreeuw.

Gisteravond stond het Nederlandse Moss in de Amsterdamse Paradiso. Het leek er even op dat de zaal moeilijk te vullen was op deze warme zomeravond. Daarom bleef het balkon toch maar dicht. De band zelf was echter van plan een nieuwe standaard te zetten op Nederlands live niveau. Weliswaar sober en nergens over de top, maar wel ongelooflijk goed. Met als slot een zeer vakkundige cover.

De avond opent met de band Akward I. Een indiebandje met leuke liedjes maar heel erg spannend is het allemaal niet. Toch is Moss zanger Marien Dorleijn heel erg te spreken over hun kunnen. Misschien is hij gepusht door het platenlabel of herkent hij zichzelf in het beginnende Akward I. Laten we het erop houden dat de band in ieder geval veel groeipotentie heeft.

Moss trapt af met albumopener Never be Scared van hun laatste album dat in Nederland vorig jaar eindelijk leek aan te slaan. Gezien het minder commerciële succes van debuutplaat The Long Way Back wordt daarvan vanavond dan ook maar het liedje See No Evil van stal gehaald. De overige liedjes zijn dus allemaal van het nieuwe album Never Be Scared/Don’t Be a Hero. Maar met liedjes als Angry Young Man, the Brick Moon en nieuwe single The Comfort -bijgestaan door simpele maar doeltreffende visuele effecten- is het allemaal geen enkel probleem.

De show is tot nu toe gewoon goed. Maar om de vervelende meisjes naast me, die het hele concert lopen te lullen, ook even goed stil te krijgen speelt de band Apparatos op uitmuntende wijze. Maar liefst acht man komt de band versterken op percussie en dat zorgt voor kippenvel. Ook tijdens eerste single I Apologies geeft het de live uitvoering zoveel extra.

Het hoogtepunt vanavond lijkt op het eerste punt te zitten in het lang uitgesponnen Silent Hill. De band bewijst opnieuw hoe goed ze op elkaar ingespeeld is en naar een climax toe kan werken. De setlist wordt afgesloten met I Like The Chemistry waarbij de handjes in de zaal op elkaar gaan.

Als je met de toegift dan toch afvraagt of ze van hun eerste album nog wat nummers inzetten, word je om de oren geslagen met de verrassende cover die Moss nog voor ons in petto heeft. Het is een tijd lang graven in je geheugen maar als Marien over een vocoder de woorden van The Knife’s Silent Shout begint te zingen staat het kippenvel weer op de armen. Dit is niet simpel een electroliedje in een rockjasje gieten, hier is goed over nagedacht. De percussie begeleiding stuwt de groove nog even flink op en de hele band zet hun instrumenten weg en pakt de tamboerijn. Marien gooit hoge ogen op door op zijn versterker te gaan staan, maar maakt het feest dan nog compleet door het publiek in te stappen. De rest van de band volgt waarmee het feest nu helemaal compleet is.

Laat dit goed bewaarde moment een herhaling vinden op Lowlands onder camera’s en hun definitieve doorbraak moet wel een feit zijn. Tenzij Holland daar alsnog weer te sober voor is. In Paradiso leverde de band in ieder geval een topavond af.

Related posts:

1. [Show Review] Mogwai blaast Paradiso omver
2. Moss wint de 3voor12 Awards
3. Moss – Silent Shout
4. Moss – The Comfort
5. Moss – Never Be Scared/Don’t Be a Hero