Speakerheadz™

Show Review: Black Rebel Motorcycle Club in Paradiso

Het was weer twee en een half uur knallen met de heren (en dame) van Black Rebel Motorcycle Club gisteravond in de Paradiso. Uiteraard veel werk van hun nieuwe album Beat The Devils Tattoo maar net zo goed genoeg traktatie van het oude werk.

De band trapt af met twee nummers van hun laatste album. Ondanks dat de bas overheerst en als je de nummers niet goed kent het nogal een waas is, worden deze enthousiast ontvangen. Gevoel van herkenning slaat in bij de klassieker Red Eyes and Tears inclusief Reprise. Deze oude nummers komen stiekem door de setlist heen geslopen vanavond. Daarbij lijken de nummer van Howl ook meer hun plek te hebben gevonden in de setlist. Waar ze voorheen als apart blokje iets te dik hun stempel konden drukken, is het vanavond goed in balans.

De rechtdoorzee radiosingles van Baby 81 zorgen voor de dansmomentjes. Berlin en Weapon of Choice zorgen vanavond dan ook weer voor vuur. Naast het nummer Stop is er nog een nummer van hun tweede album, namelijk Shade of Blue. Hoewel perfect uitgevoerd lijkt het overgrote deel van het publiek toch te wachten op wat erna komt: Whatever Happened To My Rock ‘n Roll (Punk Song), die nog altijd hun grote doorbraak mag bestempelen. Paradiso gaat bij deze anthem dan ook weer het meest uit zijn bol vanavond.

Opnieuw zoekt de band balans en laat Robert Been hierna de zaal weer wat tot rust komen met een akoestische uitvoering van Symphatic Noose. Emotioneel gezongen en zowaar (met uitzondering van het volk bij de bar) blijft het publiek redelijk stil tijdens dit moment.

Met zoveel nummers om uit de kiezen is het hopen op je persoonlijk favoriet. En die komt met Half-State. De lang uitgesponnen afsluiter van hun laatste album Beat the Devils Tattoo. Het nummer is een flinke klus om live klaar te spelen en dat lukt dan ook niet helemaal. Gitaarsnaren knappen. Peter Hayes raakt af en toe de timing van zijn zang kwijt en de climax start rommelig. Toch staat het kippenvel in mijn nek en maakt het, in contrast tot de rest van de bijna vlekkeloze show, de band ook weer even menselijk.

Daarna is het tijd voor het ouderwetse beukwerk met Concience Killer. Een nummer dat instant deed denken aan Six Barrel Shotgun en daarom persoonlijk matig ontvangen werd. Live moet daar echter in mening herzien worden en ze knallen dan ook achter elkaar door. Vooral de uitgesponnen versie van Six Barrel Shotgun kan op veel beweging en crowdsurf in het publiek rekenen. Dat daarbij een dikke gast met ontbloot bovenlijf voor je neus helemaal los gaat, moet je erbij nemen. Spread Your Love markeert het einde voor de toegift en onder een luid kabaal mag de band weer opkomen.

Voor de toegift die start met Stop mag het publiek weer eens roepen wat ze willen horen. Veel mensen schreeuwen White Palms maar het wordt uiteindelijk Rifles. De avond sluit af met een lasershow. Niet iets wat je verwacht van de mannen in het zwarte leer. De lasers staan in het teken van de herbewerking van Open Invitation, een soortgelijke afsluiting als in 2005 in de Melkweg. De vraag is of Open Invitation na de adrenaline stoot van Shadows Keeper wel de juiste afsluiter is? Daarover valt te discussiëren.

Setlist:
War Machine
Mama taught me better
Red eyes and tears (+reprise)
Beat the devil’s tattoo
Love Burns
Bad blood
Ain’t no easy way out
Aya
Berlin
Weapon of choice
Annabel Lee
Shade of blue
Whatever happened to my Rock & Roll
Sympathetic Noose
Shuffle your feet
Half-State
Conscience Killer
Six Barrel Shotgun
Spread your love

Encore:

Stop
Rifles
Shadow Keeper
Open invitation

Related posts:

1. [Show Review] Mogwai blaast Paradiso omver
2. Black Rebel Motorcycle Club – Tivoli Oudegracht – Utrecht – 24/08/10
3. CD review: Black Rebel Motorcycle Club – Beat the Devils Tattoo
4. Black Rebel Motorcycle Club komt met nieuw album en tour
5. CD review: Black Rebel Motorcycle Club – Live