Speakerheadz™

Show Review: BRMC speelt zich erdoorheen

Ondanks alles ging het optreden van Black Rebel Motorcycle Club gisteravond toch door. Bij binnenkomst in de Tivoli oude gracht ging het brandalarm nog even af, maar toch stonden de heren en dame in het zwart uiteindelijk op het podium. Een beladen show nu vader en geluidsman niet meer achter de knoppen stond, maar aan de show zelf was verder weinig aan te merken.

Routineus zou je het bijna noemen hoe de band hun festivalset afdraaide. Daardoor een paar wijzigingen, maar nagenoeg toch dezelfde show als een paar maanden terug in de Paradiso. Enig verschil dat Robert Been zich meer in de schaduw hield dan normaal. Of de man er zin in had was moeilijk te zeggen, maar aan zijn spel was het niet te merken. Als je niet beter wist had het ook iets mysterieus.

Toch was de emotie af en toe toch duidelijk zichtbaar, maar werd dat of niet gezien door sommige of gewoon asociaal genegeerd. Dat werd pas pijnlijk na de nog altijd grootste hit Whatever Happened To My Rock and Roll. Toen na deze classic tijd werd ingelast voor akoestische nummers. Een beladen uitvoering van Sympathetic Noose werd bloedirritant overheerst door de achterste rijen in de zaal die hun muil niet konden houden. Op dat soort momenten overweeg je serieus te stoppen met recenseren. Wat een mongolen trek je toch altijd ook aan. Evengoed bedankte een geëmotioneerde Robert het publiek en verdween hij even backstage terwijl Peter The Toll op eveneens sterke wijze bracht. Tot slot zongen beide heren Sweet Feeling. Met recht het hoogtepunt van de show.

Vanavond heerst het gevoel dat de show elk moment zou kunnen eindigen, bij Punk Song al zou je het de band zonder moeite vergeven, maar ze gaan door en zonder terughoudendheid. Bijvoorbeeld bij het listig lange Half State, dit keer perfect uitgevoerd. Ook geen tijd voor alleen maar emotionele luisterliedjes, in het slotstuk geven ze toch nog alles met Concience Killer, Six-Barrel Shotgun, Spread Your Love en als toegift een overdonderende Shadows Keeper. De laatste mag duidelijk de nieuwe Heart + Soul zijn en laat een heftige impact op je achter als afsluiter. Rock ‘n Roll op zijn vuigst. Veel mensen weten wellicht vanavond toch niet hoe ze zich moeten presenteren. De voetjes gaan, ondanks de rock set, maar moeilijk van de vloer. Dat is raar want als de band deze energieke songs vanavond verkiest, moet je als publiek dan ook toehappen en die energie kunnen delen.

De avond komt wederom tot een einde met de bewerking van Open Invitation. Dit keer zonder lasers maar prachtig samen gezongen. De band bedankt en gaat dan weer heen. Black Rebel Motorcycle Club is een band die leeft voor de muziek. Het is oprecht en gemeend. Zelfs in hun diepste rouwproces staan ze liever op het podium dan dat ze thuis met hun familie met de pakken neer moeten zitten. Zelfs dat willen delen met je publiek zegt alles, helaas dat het publiek het in de Tivoli juist in een tijd als deze het niet teruggeeft.

Setlist:

War Machine
Mama Taught Me Better
Red Eyes and Tears
Beat the Devils Tattoo
Bad Blood
Ain´t no Easy Way
Love burns
Aya
Berlin
Weapon of Choice
Shade of Blue
Punk Song

Sympathetic noose
The toll
Sweet feeling

Half-state
Conscience Killer
Six Barrel Shotgun
Spread your love

Shadow’s keeper
Open invitation

Related posts:

1. Show Review: ouderwetste donderslagen met Explosions in the Sky
2. [Show Review] Sleigh Bells mét gratis oordoppen
3. Show Review: Babylon Circus – Burgerweeshuis
4. Show Review: Billy Talent sloopt de Oosterpoort
5. Show Review: Editors in de Oosterpoort