Show Review: John Mayer in de Heineken Music Hall

januari 14th, 2010 | by Jelger |

JohnmayerJohn Mayer is dan eindelijk echt doorgebroken in Nederland. Battle Studies kwam binnen op één, ‘Who Says’ was zijn eerste nummer één single in ons land, twee keer de Heineken Music Hall binnen vijf minuten uitverkocht en een plekje in het schema van Pinkpop. Gisteravond was de eerste van de twee concerten in de Heineken Music Hall, de tweede is pas in juni, en ook dit extra concert was, ondanks de pittige prijzen (45 euro), binnen de kortste keren uitverkocht. En de gelukkigen met een kaartje kregen waar voor hun geld.

De doelgroep die John Mayer met zijn zoete pop vooral aanspreekt wordt al snel duidelijk. Als er op het podium druk wordt opgebouwd, wordt elke roadie met gegil begroet en dat gegil van honderden tienermeisjes wordt helemaal oorverdovend als de lichten in de zaal uitgaan. Opener ‘Heartbreak Warfare’ wordt luidkeels meegezongen, iets wat gedurende vrijwel het hele concert gebeurd. Waar de nummers van Battle Studies op de cd nogal een hoog radio2-gehalte kennen, maakt John Mayer het op het podium een stuk spannender. De cover van ‘Crossroads’ wordt in een hoger tempo gespeeld, ‘Friends Lovers or Nothing’ wordt flink gerekt met solo’s en ook ‘Half of My Heart’ klinkt niet half zo zoet als op het album.

Het echte venijn zit hem desondanks nog steeds in de iets oudere nummers. Waar de eerste twee albums slechts door twee nummers vertegenwoordigd zijn, namelijk ‘Why Georgia’ (met Jackson5 intermezzo) en een fantastische versie van ‘Bigger than my Body’, komt Continuum ruimer aan bod. De alternatieve versie van ‘Waiting On The World To Change’, met orgelsolo, is tekenend voor de houding van Mayer op het podium. Ondanks het soms arrogante overkomen van de singer/songwriter in de media, doet hij met enige regelmaat een stapje terug op het podium om ook de leden van zijn live-band een plek in de spotlight te geven. Hoogtepunt hierin vormt een drumsolo van Steve Jordan die overloopt in een stukje van James Brown’s Sex Machine.

Het absolute hoogtepunt is afsluiter ‘Gravity’, dat wordt opgerekt tot een nummer van bijna 10 minuten. In tegenstelling tot zijn gezichtsuitdrukkingen en soms spastische bewegingen lijkt het gitaarspel Mayer geen enkele moeite te kosten. Op het moment dat de band het podium voor even verlaat, zingt de hele zaal luidkeels een melodietje dat Mayer tussendoor heeft geïntroduceerd. Leer de Amerikaan namelijk niks over spelen met je publiek, want die kunst heeft hij volledig onder de knie. Hij krijgt het publiek makkelijk op zijn hand met praatjes over hoe hij nooit vreemd is gegaan, dat het leven als artiest maar heel saai is en hoe hij voor het eerst in acht jaar eindelijk  een connectie met het Europese publiek voelt, allemaal door Amsterdam! Dat de toegift, die bestaat uit een cover van Tom Petty’s ‘Free Fallin’, megahit ‘Who Says’ en ‘Friends Lovers or Nothing’, voor het grootste deel van het publiek niet lang genoeg duren blijkt uit het feit dat er zelfs als er op het podium wordt afgebouwd nog steeds ‘We Want More’ uit verschillende hoeken van de zaal klinkt.

John Mayer is een moderne gitaargod. Je moet hem alleen wel live zien om het volledig te kunnen beseffen. De muziek op zijn albums is huisvrouw-vriendelijk, maar het talent is hier en daar wel te horen. Live gaan alle registers echter open, daar lijkt de zanger/gitarist helemaal in zijn element. Alternatieve versies van nummers, oneindige solo’s en spelen met je publiek. Het ligt John Mayer helemaal en met een 2 uur durende bluesshow verantwoordt hij dan ook de hoge prijs van het kaartje. De vraag blijft echter toch wel, waarom twee keer naar de Heineken Music Hall en niet een keer naar Ahoy? Op alle niveau’s is John Mayer (en zijn band niet te vergeten) er klaar voor.

Setlist John Mayer @ Heineken Music Hall, 13 januari 2010:  

  1. Heartbreak Warfare
  2. Vultures
  3. Belief
  4. I Don’t Trust Myself (With Loving You)
  5. Perfectly Lonely
  6. Why Georgia
  7. Drum Solo
  8. Waiting on the World to Change
  9. Brown Sugar (D’Angelo cover)
  10. Crossroads (Robert Johnson cover)
  11. Half of My Heart
  12. Bigger Than My Body
  13. Gravity  
  14. Free Fallin’ (Tom Petty cover)
  15. Who Says
  16. Friends, Lovers or Nothing
    bron: setlist.fm

Post to Twitter

Related posts:

  1. John Mayer – Heineken Music Hall – Amsterdam – 13/01/10
  2. Speak Up: John Mayer in DWDD
  3. CD Review: John Mayer – Battle Studies
  4. Show Review: Arctic Monkeys in de Heineken Music Hall
  5. Nine Inch Nails Live Heineken Music Hall

15 Responses to “Show Review: John Mayer in de Heineken Music Hall”

  1. By Hans on jan 14, 2010

    Mooie review. Helemaal waar. Genieten die alternatieve versies en solo’s. Crossroad (zonder s) is trouwens niet via Clapton maar van Robert Johnson. http://bit.ly/ClypG

    Ahoy? Liever 10 keer in de HMH dan één keer Ahoy.

  2. By bastiaan on jan 14, 2010

    Waarom niet Ahoy en wel 2x HMH: Ahoy kan gewoon niet tippen aan de kwaliteit van HMH, dan maar 2 keer.

  3. By JH on jan 14, 2010

    Waarom niet 1x Ahoy? Gisteren zei ik nog tijdens het concert dat het een Gods geschenk is dat we dit soort artiesten, maar ook Dave Matthews Band, nog in de relatief intieme sfeer van HMH kunnen aanschouwen. En vergeet daarbij de geluidskwaliteit niet. Ik vrees dat we een volgende keer wel naar Rotterdam moeten afreizen. De afstand naar de Maasstad en de afstand naar de artiest in die venue is mij waarschijnlijk iets te groot.

  4. By Sinna on jan 14, 2010

    “De vraag blijft echter toch wel, waarom twee keer naar de Heineken Music Hall en niet een keer naar Ahoy?”

    Omdat Ahoy k*t is (ok imo). HMH heeft (vind ik) beter geluid, fijnere zaal en het is lekker in A’dam! :)

  5. By Kurt on jan 14, 2010

    ja het commentaar spreekt hierboven voor zich! Veel liever 2x HMH en stiekem nog liever 6x Paradiso.

  6. By Jelger on jan 14, 2010

    Wat dat betreft ben ik het helemaal met jullie eens. Ik dacht alleen vanuit een zakelijker standpunt. Gezien de vraag naar kaarten, is het gewoon logischer om een ruimte van 17.000 man 1 keer te benutten dan 2x een concert te geven voor in totaal 11.000 man.

    Over de kwaliteit enzo, helemaal mee eens. Maar vanuit een zakelijk standpunt was Ahoy slimmer geweest.

  7. By Jelger on jan 14, 2010

    Oh en @Hans. Het is Crossroads (zie tracklist op Battle Studies) en setlist.fm maakt er Eric Clapton van, waarschijnlijk omdat die in de database daar vaker staat als een nummer dat Eric Claptop speelt. Heb het voor de correctheid wel even aangepast (de cover-artiest dan), bedankt voor de rectificatie!

  8. By vance on jan 16, 2010

    Strakke review, hoorde van meer mensen dat het een vermakelijk optreden was. En ook al brengt het misschien meer geld op, laten we hopen dat de Ahoy voorlopig is voorbehouden aan topartiesten als Kane.

  9. By David on jan 17, 2010

    Huisvrouw-vriendelijk? Doe normaal. Deze man rockt in al zijn muzikaliteit, gevoeligheid en briljante teksten, en daar hoeft de distortion echt niet voor aan hoor..

  10. By gynekees on jan 17, 2010

    Geweldig optreden. Zeldzaam om zo’n muzikaal optreden bij te wonen. Improvisaties, geweldige solo’s, super zang en een strak geregisseerde band. Dit is een wereldster, waar we nog veel van gaan horen.
    Ben het ermee eens dat hij live veel meer uit de verf komt dan op z’n CD’s. Gravity tijdens het concert was hier een sprekend voorbeeld van. Zelden zo’n perfect gearrangeerd nummer gehoord.

    Kees

  11. By ivy on jan 28, 2010

    hy moet echt in ahoy komen
    mensen demand him on eventful to come to r’dam

  12. By Diana on feb 4, 2010

    maak daar maar 3x HMH van! =D

  13. By Martijn on feb 7, 2010

    Als we het hebben over 1 x ahoy of 2 x HMH (na al drie keer). HMH heeft een beter geluid, maar laten we ons concentreren over de rare manier van programmeren als het na 5 minuten telden sis uitverkocht. Als de stones komen gooien ze met gemak een tweede keer arena in de verkoop op de zelfde dag, maar een “kleinere” artiest is dan mooilijk te bepalen…….. Zo zal je zeker de strijd van de zwarte markt winnen!

  14. By Ruben on mei 12, 2010

    De reden voor HMH lijkt mij duidelijk, zeker als ik de review lees mbt puur een gitaargod. Het geluid is doorslaggevend!

  15. By Jelger on mei 12, 2010

    @ruben

    ik geef je geen ongelijk, en mensen die liever Paradiso oid hadden gezien ook niet. Maar vanuit een zakelijk/logistiek oogpunt was het niet vreemd geweest als Ahoy de setting was geweest. Ik ben blij dat het 3x HMH is geworden, want nu kan ik 3 juni weer. Tegen die tijd lees je daar natuurlijk ook een review van!

Post a Comment